Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2009

Ο Πράσινος Κήπος

Eχω τρεις κόσμους. 
Μια θάλασσα, έναν ουρανό κι έναν πράσινο κήπο ..
Τα μάτια σου. 
Θα μπορούσα αν τους διάβαινα και τους τρεις, να σας έλεγα πού φτάνει ο καθένας τους. 
Η θάλασσα, ξέρω. 
Ο ουρανός, υποψιάζομαι. 
Για τον πράσινο κήπο μου ... 
Μη με ρωτήσετε ...

 - Νικηφόρος Βρεττάκος

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

Μή λείψεις καν μια μέρα μακριά μου ...

Μη λείψεις καν μια μέρα μακριά μου, γιατί να, 
πώς να το πω, μου 'ναι μεγάλη η μέρα, 
και θα σε περιμένω σαν στους σταθμούς εκείνους 
που σε κάποια γωνιά τους πήρ' ο ύπνος τα τρένα. 

Μη φύγεις καν για μια ώρα γιατί τότε 
σ' αυτήν την ώρα σμίγουν οι στάλες της αγρύπνιας 
κι ο καπνός που γυρεύει να 'βρει σπίτι ίσως έρθει 
να σκοτώσει ως και την καρδιά μου τη χαμένη. 

Μην τσακιστεί η σιλουέτα σου στην άμμο, 
στην απουσία τα βλέφαρά σου μην πετάξουν: 
μη φύγεις καν για ένα λεπτό, ακριβή μου, 

γιατί σ'εκείνο το λεπτό θα ξεμακρύνεις τόσο 
που άνω κάτω τον κόσμο θα κάνω εγώ ρωτώντας 
αν θα γυρίσεις ή αν θ' αφήσεις να πεθάνω.

 - Pablo Neruda

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Ο Ουρανός

Πρώτα να πιάσω τα χέρια σου ..
Να ψηλαφίσω το σφυγμό σου
Ύστερα να πάμε μαζί στο δάσος
Ν᾿ αγκαλιάσουμε τα μεγάλα δέντρα!
Που στον κάθε κορμό έχουμε χαράξει εδώ και χρόνια τα Ιερά ονόματα ..
Να τα συλλαβίσουμε μαζί ..
Να τα μετρήσουμε ένα - ένα .
Με τα μάτια ψηλά στον ουρανό.. Σαν προσευχή.

Το δικό μας το δάσος δεν το κρύβει ο ουρανός.

Δεν περνούν απο 'δω ξυλοκόποι.

 - Μανόλης Αναγνωστάκης

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2009

Δέκα χιλιάδες αυγές

Είσαι άπιαστη

Σαν ένα ρυάκι

Στις τούφες του δυόσμου!…

Τ’ αστέρια ανάβουν όταν με κοιτάς.

Μου ανήκεις

Όπως το μάτι ανήκει στο πρόσωπο…

Αλλά μου ξεφεύγεις, φεύγεις

Σαν ήχος του μαντολίνου μου

Άπιαστη ...

Ώ, έρωτά μου, ώ Zωή μου ...

 - Ivan Goll

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

Υπομονή

Σαν ήρθες στο κελί μου, κυρά μου Υπομονή,
δίδαξες την ψυχή μου, πως πρέπει να πονεί.

Μου έβαλες το χέρι, απάνω απ’ την καρδιά
και “Σώπα και καρτέρει” μου είπες σιγανά.

”Μονάχη δε σ’ αφήνω, στάσου σαν πρώτα ορθή,
εγώ θα σου απαλύνω, την κάθε σου πληγή.

”Σαν το γενναίο στρατιώτη, τον άξιο μαχητή,

που απ’ τη γραμμή την πρώτη τα βόλια θα δεχτεί

”έτσι κι εσύ τον πόνο σα δώρο να δεχτείς
ασύγκριτο, το μόνο αντάξιο μιας ψυχής.”

Σαν ήρθες στο κελί μου, κυρά μου Υπομονή,
διδάχτηκε η ψυχή μου πως πρέπει να πονεί.

 - Μυρτιώτισσα

Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009

Ερωτικό κάλεσμα ...

Έλα κοντά μου, δεν είμαι η φωτιά.
Τὶς φωτιές τις σβήνουν τα ποτάμια.
Τις πνίγουν οι νεροποντές.
Τις κυνηγούν οι βοριάδες.
Δεν είμαι, δεν είμαι η φωτιά.

Έλα κοντά μου δεν είμαι άνεμος.
Τους άνεμους τους κόβουν τα βουνά.
Τους βουβαίνουν τα λιοπύρια.
Τους σαρώνουν οι κατακλυσμοί.
Δεν είμαι, δεν είμαι ο άνεμος.

Εγώ δεν είμαι παρά ένας στρατολάτης
ένας αποσταμένος περπατητής
που ακούμπησε στη ρίζα μιας ελιάς
ν᾿ακούσει το τραγούδι των γρύλων.
Κι άν θέλεις, έλα να τ᾿ακούσουμε μαζί.

 - Μενέλαος Λουντέμης

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2009

Το πιο όμορφο δεν στο 'χω πει ακόμα ...

« Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει.
  Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα.
  Τις πιο όμορφες μέρες μας, δεν τις έχουμε ακόμα ζήσει
  Κι αυτό που θέλω να σου πω, το πιο όμορφο απ’όλα…
  Δεν στο ‘χω πει ακόμα…»

 - Ναζίμ Χικμέτ