Ο Πράσινος Κήπος

Eχω τρεις κόσμους. 
Μια θάλασσα, έναν ουρανό κι έναν πράσινο κήπο ..
Τα μάτια σου. 
Θα μπορούσα αν τους διάβαινα και τους τρεις, να σας έλεγα πού φτάνει ο καθένας τους. 
Η θάλασσα, ξέρω. 
Ο ουρανός, υποψιάζομαι. 
Για τον πράσινο κήπο μου ... 
Μη με ρωτήσετε ...

 - Νικηφόρος Βρεττάκος

Ο Ουρανός

Πρώτα να πιάσω τα χέρια σου ..
Να ψηλαφίσω το σφυγμό σου
Ύστερα να πάμε μαζί στο δάσος
Ν᾿ αγκαλιάσουμε τα μεγάλα δέντρα!
Που στον κάθε κορμό έχουμε χαράξει εδώ και χρόνια τα Ιερά ονόματα ..
Να τα συλλαβίσουμε μαζί ..
Να τα μετρήσουμε ένα - ένα .
Με τα μάτια ψηλά στον ουρανό.. Σαν προσευχή.

Το δικό μας το δάσος δεν το κρύβει ο ουρανός.

Δεν περνούν απο 'δω ξυλοκόποι.

 - Μανόλης Αναγνωστάκης

Υπομονή

Σαν ήρθες στο κελί μου, κυρά μου Υπομονή,
δίδαξες την ψυχή μου, πως πρέπει να πονεί.

Μου έβαλες το χέρι, απάνω απ’ την καρδιά
και “Σώπα και καρτέρει” μου είπες σιγανά.

”Μονάχη δε σ’ αφήνω, στάσου σαν πρώτα ορθή,
εγώ θα σου απαλύνω, την κάθε σου πληγή.

”Σαν το γενναίο στρατιώτη, τον άξιο μαχητή,
που απ’ τη γραμμή την πρώτη τα βόλια θα δεχτεί

”έτσι κι εσύ τον πόνο σα δώρο να δεχτείς
ασύγκριτο, το μόνο αντάξιο μιας ψυχής.”

Σαν ήρθες στο κελί μου, κυρά μου Υπομονή,
διδάχτηκε η ψυχή μου πως πρέπει να πονεί.

 - Μυρτιώτισσα

Ερωτικό κάλεσμα ...

Έλα κοντά μου, δεν είμαι η φωτιά.
Τὶς φωτιές τις σβήνουν τα ποτάμια.
Τις πνίγουν οι νεροποντές.
Τις κυνηγούν οι βοριάδες.
Δεν είμαι, δεν είμαι η φωτιά.

Έλα κοντά μου δεν είμαι άνεμος.
Τους άνεμους τους κόβουν τα βουνά.
Τους βουβαίνουν τα λιοπύρια.
Τους σαρώνουν οι κατακλυσμοί.
Δεν είμαι, δεν είμαι ο άνεμος.

Εγώ δεν είμαι παρά ένας στρατολάτης
ένας αποσταμένος περπατητής
που ακούμπησε στη ρίζα μιας ελιάς
ν᾿ακούσει το τραγούδι των γρύλων.
Κι άν θέλεις, έλα να τ᾿ακούσουμε μαζί.

 - Μενέλαος Λουντέμης

Επίγραμμα

Πριν απ' τα μάτια μου ήσουν φως 
Πριν απ' τον 'Ερωτα, έρωτας. 
Κι όταν σε πήρε το φιλί 
Γυναίκα

 - Οδυσσέας Ελύτης

Της Μουσικής

Ανοίγει η καρδιά μου μες στη σιωπή
φως, φως με κυριεύεις
κι ανήσυχα της γαλήνης το κομπολόι σκορπώ
- στην ταραχή μου η καρδιά τον όρκο της ξεχνάει
η εγκαρτέρηση μες στο σκοπό
της μπόρας τούτης πια δεν υπάρχει
μόνο λουλούδια λυγάν
και δέρνονται ως να ξεριζωθούν απ' την ανεμοζάλη.

 - Δ.Ι. Αντωνίου

Ταξίδι

Κοίταξε πάνω στο κατάστρωμα τους αδελφούς μας που γέρασαν σε μια νύχτα. 
Μας είπαν πως δεν στοχάστηκαν την παρακμή. 
Δεν στοχάστηκαν ένα τέλος μέσα σε πέλαγος από βάσανα. 
Γιατί μέσα στην πολιτεία είχαν το κρεβάτι της ξεγνοιασιάς, 
γιατί μέσα στο φως το πρωινό έσπερναν τη φθορά και την αγωνία. 
'Oσοι δεν έχουν κρεβάτι να κοιμηθούν ξαγρυπνούν και στοχάζονται. 
'Oσοι δεν έχουν ψωμί έχουν όνειρα. 
'Oσοι δεν έχουν φωτιά να ζεσταθούν έχουν ελπίδες. 
Όσοι δεν έχουν ελπίδες και στοχασμούς πεθαίνουν από έκπληξη 
γιατ' είναι σκληρό το κακό που σε βρίσκει απροετοίμαστο 
και δυο φορές σκληρός είναι ο θάνατος που δεν βρίσκει αντίσταση ο ερχομός του.

  - Κρίτως Αθανασούλης

Δεν είσαι η Μία ..

Δεν είσαι η μια. Είσαι ο καημός 
με τα περίσσια πρόσωπα. 
Είσαι η αγάπη η βοριανή, που ανθίζεις σαν το χιόνι, 
μ' έν' άστρο στη ματιά σου θαλασσί. 
Είσαι η αγάπη, το ζεστό γαρούφαλο του Νότου, 
που υψώνει φλόγα τον ανασασμό του. 
Είσαι η αγάπη της δειλής παιδούλας, η ακριβή, 
κι είσαι η αγάπη η φθινοπωρινή, 
στοργή γεμάτη σιγαλοπερπάτητη. 
Είσαι κι η πρώτη αγάπη κι η στερνή, 
κι η αφίλητη, ανυμέναιη κι η πολυφιλιμένη, 
μα πάντα η μια, κι η ατελεύτητη, κι η ακοίμητη - 
ο έρωτας, που δεν το μπορεί 
άλλο να μάθει απ' το δικό σου τ' όνομα, Ελένη!

 - Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος

Ομορφιά

Ευγενικό ό,τι πέθανεν εδώ, 
που στοίχειωσε το πέταγμα των γλάρων. 
Αβρόν ό,τι κι αν πέρασε απ 'το φάρο 
κι έζησε λίγο στην υγράν οδό, 
κι ο ψίθυρος ωραίος των επωδών, - 
μνήμης ράθυμο κίνημα βλεφάρων - 
για τον αρμονικό θάνατο Ικάρων 
που ζήσανε τη ζωή των ευωδών 
αιθέρων. Το βήμα άρρωστων παιδιών, 
που τους φλογίζει δέος υγρό τα μάτια, 
ήρεμα ανησυχεί τα κρύα δωμάτια... 
'Oλα είναι ωραία. Και, μόνον, των φιδιών 
το σώμα, νιώθουμε, της αμαρτίας 
τα τέκνα, οι ωχροί, οι ξένοι άλλης πολιτείας.

 - Άρης Δικταίος